Blog
Onze nieuwsbrief al gelezen? Lees hier

Via onze nieuwsbrief blijf je op de hoogte van allerlei interessante thema’s op het gebied van Persoonlijke -, Team- en Organisatie ontwikkeling!
Je mailadres wordt enkel gebruikt voor het toesturen van onze nieuwsbrief. Wil je je toch afmelden voor de nieuwsbrief? Klik hier?

Inschrijven

* verplicht veld
donderdag, 21 februari 2019 10:06

Dagje meelopen in de zorg

Geschreven door
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

DRS

Afgelopen maand hebben Paula en Natasja allebei een dagje meegelopen in de zorg ter voorbereiding van het traject : De verpleegkundige als zorginghoudelijke coach bij de Riethorst Stromenland.

Hier lees je de blog van Paula 

Het is juli 1971. Ik moet nog 16 jaar worden. Ik ga vandaag voor het eerst een vakantiebaantje beginnen in het verpleeghuis waar mijn moeder hoofd verpleegkundige is in de nachtdienst  in Rotterdam aan de Mathenesserlaan. De hoofdvestiging heeft nog een aantal locaties in de stad. Die ochtend ga ik naar zo’n locatie “101”, afdeling psychogeriatrie. Mijn taak als bijna 16-jarige : koffie en thee rondbrengen en het verzorgen van en helpen bij de lunch. Ik vind het best spannend. Het lijkt zo vanzelfsprekend. Mijn moeder werkt daar, mijn 3 oudere zussen waren me al voor gegaan. Ze hadden de hulp in de vakantietijd hard nodig. Want ook toen al was er gebrek aan personeel, helemaal in vakantietijd.

Het is maandagochtend. Ik krijg uitleg over de keuken, de koffie en thee…dat moet mij wel lukken… Maar al vrij snel wordt mij gevraagd of ik even wil assisteren bij het douchen. Alle bewoners gaan op maandagochtend onder de douche en zaten beneden in de kelder klaar in hun rolstoel, duster om, te wachten tot ze aan de beurt waren…of ik de nagels even wilde knippen van de bewoners die klaar waren. Ik schrik wel even, ben nog niet heel assertief, half blote mannen en vrouwen, onrustig. En dan ga ik nagels knippen. Geen idee hoe ik dat aan moet pakken dus ik deed gewoon mijn best. Harde kalknagels. En als ze klaar waren of ik ze dan gelijk even naar hun kamer wilde brengen en aan wilde kleden…als ik toch bezig was. Ik durfde geen nee te zeggen….

Ik werd die dag gelijk in het diepe gegooid. De ene schok na de andere. Heftig onder de indruk vroeg mijn moeder ‘s middags bij de thee hoe mijn 1e dag was geweest. Ik vertelde mijn ervaringen. Ze schrok en klom gelijk in de telefoon: “Waren ze helemaal gek geworden?” De volgende dag werkte ik gewoon weer in de keuken, bracht ik koffie en thee rond. Een stuk relaxter en fijner contact met de bewoners. Ik herinner me Bella nog goed, een vrouw met Downsyndroom en dementerend. Ontroerend lieve vrouw die wel van een kletspraatje hield. Dat paste beter bij een bijna 16 jarige vakantiekracht. Of deze ervaring er mij van heeft weerhouden om ooit zelf de opleiding tot verpleegkundige te gaan doen dat weet ik niet meer precies. Wel was mijn 1e officiële baan na mijn studie psychologie: docent psychologie op een opleiding voor verpleegkundigen in Rotterdam…vlak bij de Mathenesserlaan. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Zo mocht ik vorige week donderdag meelopen met 2 ervaren verpleegkundigen op 2 verschillende locaties in het kader van een opleidingstraject dat wij binnenkort gaan verzorgen voor de Riethorst Stromenland. Ik was best benieuwd hoe het er nu aan toe ging en hoe de rol van verpleegkundige in deze nieuwe tijd werd ingevuld en vooral hoe de verpleegkundigen dat zelf ervaarden.

Beide verpleegkundigen kwamen uit het ziekenhuis en vonden een nieuwe uitdaging op de afdeling Somatiek. 2 totaal verschillende afdelingen en 2 vpk met het hart op de goede plaats, bevlogen, oprechte aandacht en in samenspel met bewoners, familie, collega’s en vooral ook hun rol t.a.v. leerlingen. De rust, de professionaliteit de ruimte om te leren en reflecteren was indrukwekkend om te zien. Annemiek en Manuela hartstikke bedankt dat ik een kijkje in jullie keuken mocht krijgen. Ik voelde me welkom en vrij om alle vragen te stellen die ik wilde stellen ivm het opleidingstraject. Jullie zijn TOP!

Laatst aangepast op donderdag, 21 februari 2019 10:30
maandag, 10 december 2018 09:04

Lekker druk zonder druk: hoe ga jij om met druk?

Geschreven door
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

In de Sterk in je werk-week  gaf Pontier&vanMoorst de workshop: lekker druk zonder druk! De deelnemers wilden inzicht hoe je op de juiste manier met je tijd om gaat zodat je niet alleen je werk ‘af’ krijgt en ook plezier in je werk houdt.

Maar wat is druk nu eigenlijk? Vraag tegenwoordig aan iemand: hoe is het ermee? En bijna automatisch volgt het antwoord: lekker druk.

 

Druk zijn lijkt wel hip

Wist je dat:

  • druk zijn ook een soort vermijding is om vooral eerst maar de “eenvoudige” klusjes te doen zoals e-mails beantwoorden waardoor grote klussen uitgesteld worden.
  • druk zijn ook een soort verslaving is aangezien. Bijvoorbeeld bij het checken van je email dopamine vrij komt.
  • druk ook een soort handelsmerk wordt waardoor je ambitie lijkt te tonen.
  • druk zijn is wat alle anderen zijn.
  • druk zijn ontstaat omdat je (niet altijd bewust) de omgeving laat bepalen wat je doet.

Zolang als wij trainer/coach zijn is er een vraag naar de training Time management. Soms 2 jaar niet en dan ineens 2 in een jaar.  Dus ter voorbereiding van deze workshop doken we in het materiaal dat wij hebben verzameld in de jaren. Pakken de klassiekers er weer eens bij zoals : 7 eigenschappen van effectief leiderschap en Prioriteiten van S.Covey en ook de nieuwe boeken zoals Nooit meer  te druk van Tony Crabbe.

Al snuffelend op internet werden we getriggerd door een artikel op LinkedIn met de titel Time management zooo 2008 waarin het “oude timemanagement” op de hak genomen wordt. Ook in het boek nooit meer te druk wordt gezegd dat het oude timemanagement niet zou werken. Tegenwoordig gaat het om aandacht-management. En dat is niet zo gek als je bedenkt dat we tegenwoordig altijd aan staan, van bezigheid naar bezigheid hollen en teveel ballen in de lucht houden met een overvolle agenda. Multitasken werkt niet wordt er beweerd. Enerzijds herkennen wij dat hier winst te behalen valt. Het is een feit dat de afgelopen 5 jaar het aantal personen die in Nederland een Burn Out gekregen heeft is gestegen met 48,5 % ( A. Sonnevelt). Dus thema’s als stress, balans, bevlogenheid en veerkracht zijn aan de orde van de dag. Ook PantaRheis (sinds 2019 label van Pontier&vanMoorst) heeft hiervoor verschillende trainingen ontwikkeld    

Toch pleiten we ook voor inzichten uit het oude timemanagement. Onderstaand model raakt alle facetten aan die aan de orde komen in het oude timemanagement.

Misschien wel oud maar o zo verhelderend om eens stil te staan met deelnemers wat voor soort tijdgebrek ze ervaren en welk strategieën ze daarbij hanteren,  hoe je prioriteiten stelt volgens het Eisenhouwer model.

 

Hoe je de strijd aan gaat met jouw tijdverslinders en wat de 80-20 regel (Pareto) op kan leveren als je perfectionistisch bent. Nog nooit van deze termen gehoord? Dan wordt het toch echt eens tijd voor een training time management ?

Heb je die al eens gevolgd en merk je dat je toch nog last hebt van (werk)druk? Sta dan eens stil bij het feit dat je niet alles gedaan hoeft te hebben, je niet 24/7 productief en bereikbaar hoeft te zijn en Nee mag zeggen om je eigen grens te bewaken. Klinkt als vanzelfsprekend maar wij zien hier toch veel medewerkers in de zorg nog mee stoeien en daardoor in hun beleving een hoge werkdruk ervaren.

Het “nieuwe” time management gaat er van uit dat oplossing voor drukte niet is: meer tijd hebben om je te ontspannen, maar: gerichte aandacht bij wat je doet en daar helemaal betrokken bij zijn. Hoe?

 

8 tips om met aandacht en betrokkenheid te leven en werken. 

  • Richt je aandacht op 1 ding door andere uit je hoofd te zetten en door je gedachten te noteren
  • Stop met multitasken (vermindert denkkracht en prestaties)
  • Creëer concentratie (telefoon uit, emailmeldingen uit)
  • Plan je tijd in grote brokken (cluster vergelijkbare activiteiten)
  • Durf niets te doen (vernieuwing en creativiteit vinden hun oorsprong in lege momenten)
  • Ontwikkel een ochtendroutine (begin je werkdag met moeilijkste taak, check daarna pas na een uur email of voicemail)
  • Doe niet alles (wat is de relevantie voor mij of organisatie)
  • Lach en speel !

 

De 5 L's voor 2019

Het wordt tijd dat we de 5 L’s meer in acht nemen: Lummelen, Lanterfanten, Luieren, Loslaten en Lachen zodat we met zijn allen minder werkdruk ervaren. Een mooi voornemen voor 2019! 

Wil jij na het lezen van deze blog eens verkennen hoe jij of jouw team met deze thema’s aan de slag kan gaan, bel ons gerust of stuur een mail. Wij komen graag vrijblijvend bij je langs.

Laatst aangepast op maandag, 10 december 2018 09:38
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Teams met hoge werkdruk en ziekteverzuim naar meer werkplezier!

Om als team goed te kunnen presteren moet iedereen in vorm zijn. Maar wat we veel zien is dat veel medewerkers van een team in „de overlevingsstand” staat: ze werken te lang, te hard door. In die overlevingsstand komen er stresshormonen vrij waardoor teamleden soms een kort lontje krijgen of niet meer helemaal scherp reageren. En dáár heeft vervolgens het hele team last van. Onlangs hebben wij met een team gewerkt waarin dit heel zichtbaar en voelbaar was en dat voor niemand prettig. 

Op teamniveau zit herstel hem in samen even gas terugnemen – schouderklopjes uitdelen, successen vieren, checken of iedereen nog achter het gezamenlijke doel staat. Dat zorgt voor de aanmaak van gelukshormonen, en dat leidt weer tot goed werk. Deze interventies lijken misschien zo vanzelfsprekend maar hier wordt vaak in de hectiek en de druk die ervaren wordt, geen tijd aan besteed.

Binnen veel teams is er te weinig aandacht voor herstel en voor elkaar. In plaats daarvan schiet iedereen door. En zo kan het zijn dat ze van de overlevingsstand naar een ziekmelding of burn-out gaan. En wat je bij een collega met een aankomende burn-out kunt zien: ze gaan zich isoleren, verliezen hun zelfvertrouwen. Heel vervelend voor de persoon in kwestie, maar óók voor het team. Want zo’n collega heeft een gebrek aan relativeringsvermogen, maakt alles groot, verliest de humor, wordt cynisch. En natúúrlijk heeft dat effect op de anderen. Voor je het weet staat zo’n heel team in overlevingsstand. Ze werken niet meer op de manier waarop ze zouden willen werken, want daar is een helder brein, een volledige focus en een enthousiaste inzet voor nodig.

Om te kunnen presteren heb je iedereen nodig. Als er twee uit vorm zijn tijdens het werk, werk je niet lekker samen. Het is belangrijk met elkaar een cultuur te creëren waarin mensen uit vorm mogen zijn, waarin mensen dat van elkaar herkennen, en elkaar daar vervolgens mee kunnen helpen.” Soms lijkt het zorgen voor de bewoner belangrijker dan het zorgen voor je collega of sterker nog het zorgen voor jezelf, je grenzen bewaken en daarover respectvol communiceren met elkaar.

De meest bepalende persoon in werkplezier is natuurlijk altijd de medewerker zelf. De op één na meest betrokken persoon bij het aansluiten bij werkplezier is de eigen leidinggevende of bij zelfsturende teams de teamleden zelf.

 

Wat kun je als team doen om gezond samenwerken en werkplezier te behouden?

Wat helpt is om regelmatig een “thermometersessie” te doen. De volgende vragen kunnen daarbij helpen. Per vraag kan je kijken of het team afspraken wil maken om iets te veranderen. Die kun je dan op een “Samen Gezonder Werken aan Werkplezier Actielijst” zetten. Die actielijst is ook belangrijk om te bespreken met de manager of de coach. Want misschien staan er ook onderwerpen op die het team zelf niet op kan lossen, omdat dat buiten hun kaders valt.

  • Wat gaat goed in ons team en wat nog niet?
  • Waar krijgen we energie van? Waar hebben we last van?
  • Is er ruimte voor iedereen om de eigen kwaliteiten in te zetten?
  • Heeft iedereen plezier in het werk?
  • Hoe zit het met de balans werk-privé, is die voor iedereen goed?
  • Is er veiligheid in ons team om te zeggen wat je denkt?
  • Mag je in ons team jezelf zijn?
  • Welke ruimte is er in het team om in te spelen op individuele situaties van medewerkers, bijvoorbeeld bij een ziek kind of mantelzorgtaken, en wordt dat goed georganiseerd?
  • Zijn onze werk- en reistijden voor iedereen gezond geregeld, zijn rooster en routes gezond gepland?
  • Is het werk goed georganiseerd zodat we niet de hele dag lopen te rennen?
  • Is onze bezetting op orde, hebben we genoeg medewerkers?
  • Hebben we genoeg vertrouwde invalkrachten?
  • Als je als medewerker even te veel hooi op je vork hebt, is er in ons team dan de mogelijkheid om vrije dagen op te nemen of tijdelijk wat minder te werken, om te voorkomen dat je ziek wordt?
  • Is er bij onze cliënten sprake van nare, moeilijke of gevaarlijke situaties, en praten we daarover met elkaar?
  • Regelen we “nazorg” als iemand een vervelend incident heeft meegemaakt?
  • Is er tijd en ruimte om met elkaar te overleggen en ervaringen uit te wisselen bij ingewikkelde situaties in het werk?
  • Mag je fouten maken bij ons, en hoe leren we daar dan van?
  • Voelen wij ons allemaal verantwoordelijk voor het werk en het team?
  • Doen wij ons werk ergonomisch verantwoord? Tillen we goed, laten we cliënten die dat kunnen zelf goed meewerken bij de verzorging?
  • Hebben we apparatuur als hoog-laagbedden en tilliften waar dat nodig is, en weten we goed hoe we die gebruiken moeten?
  • Besteden we als team of binnen de organisatie genoeg aandacht aan hoe je fit en gezond kunt blijven door sport, bewegen en gezonde voeding, in ons beroep waarin je veel loopt, staat, tilt, draagt, bukt?

 Veel succes en werkplezier toegewenst!

Ben je benieuwd wat je nog meer kunt doen? Kijk dan eens bij ons aanbod. Daar zitten waardevolle workshops bij die bijdragen aan het vergroten van het werkplezier in jouw team! Zit er niets bij? Bel ons dan even want wij maken ook workshops en trainingen voor jullie op maat.  

 

Laatst aangepast op maandag, 05 november 2018 11:31
Pagina 1 van 8

slotje

Adres

Burgemeester Sweensplein 26, 5121 EM Rijen

telefoonPaula Pontier: 06-11065542

telefoonNatasja van Moorst: 06-38906403

 linkedin  fb  twitter

 

Webdesign: Visual Thinking